گر بدين‌سان زيست بايد پست…
من چه بی‌شرمم اگر فانوس عمرم را، به رسوائی نياويزم

بر بلندِ کاجِ خشکِ کوچه‌ي بن‌بست
گر بدين‌سان زيست بايد پاک
من چه ناپاکم اگر ننشانم از ايمان خود چون کوه،
يادگاری جاودانه بر تراز بی‌بقای خاک…